مشتقات ارز دیجیتال چیست؟
مشتقات ارز دیجیتال ابزارهای مالی ای هستند که ارزش آن ها از ارزهای دیجیتالِ پایه گرفته می شود. این ابزارها نوعی قرارداد یا توافق مالی بین دو طرف هستند که بر اساس آن، دارایی ها (معمولاً ارز دیجیتال) در یک تاریخ مشخص در آینده و با شرایطی که از قبل تعیین شده است، مبادله می شوند. این قراردادها به سرمایه گذاران اجازه می دهند بدون مالکیت مستقیم دارایی پایه، روی نوسانات قیمتی ارزهای دیجیتال معامله یا سرمایه گذاری کنند.
مشتقات بیت کوین زیرمجموعه ای از مشتقات ارز دیجیتال هستند که به طور مشخص به قیمت بیت کوین وابسته اند. این ابزارها قراردادهای مالی ای محسوب می شوند که ارزش خود را از دارایی پایه یعنی بیت کوین می گیرند. مشابه سایر مشتقات ارز دیجیتال، مشتقات بیت کوین نیز به معامله گران و سرمایه گذاران این امکان را می دهند که بدون در اختیار داشتن خودِ بیت کوین، روی تغییرات قیمتی آینده آن معامله کنند.
انواع معاملات مشتقات ارز دیجیتال
در ادامه، مهم ترین انواع معاملات مشتقات ارز دیجیتال معرفی شده اند:
قراردادهای فیوچرز ارز دیجیتال (Crypto Futures Contracts):
قراردادهای فیوچرزارز دیجیتال توافق نامه هایی هستند برای خرید یا فروش مقدار مشخصی از یک ارز دیجیتال با قیمتی از پیش تعیین شده در یک تاریخ مشخص در آینده. این قراردادها معمولاً برای سفته بازی و پوشش ریسک در بازار ارزهای دیجیتال استفاده می شوند. قراردادهای فیوچرز ارز دیجیتال توافق های استانداردی بین دو طرف هستند که در آن مقدار، قیمت و تاریخ سررسید از قبل مشخص شده و قابل مذاکره نیست.
معامله گران از قراردادهای فیوچرز ارز دیجیتال برای اهداف سفته بازی استفاده می کنند. برای مثال، یک معامله گر ممکن است برای کسب سود از افزایش مورد انتظار قیمت بیت کوین وارد یک قرارداد فیوچرز شود. اگر قیمت افزایش یابد، می تواند قرارداد را با سود بفروشد. برعکس، اگر انتظار کاهش قیمت را داشته باشد، می تواند با گرفتن موقعیت فروش (پوزیشن نزولی) از افت قیمت سود ببرد.
قراردادهای فیوچرز ارز دیجیتال همچنین برای مدیریت ریسک و پوشش ریسک مورد استفاده قرار می گیرند. به عنوان نمونه، یک ماینر ارز دیجیتال ممکن است برای تثبیت قیمت فروش کوین های استخراج شده خود، وارد قرارداد فیوچرز شود تا در برابر کاهش احتمالی قیمت محافظت شود.
بسیاری از صرافی های ارز دیجیتال امکان معامله قراردادهای فیوچرز با اهرم را فراهم می کنند. اهرم به معامله گران اجازه می دهد با سرمایه ای کمتر، موقعیت های بزرگ تری را کنترل کنند. هرچند این موضوع می تواند سود بالقوه را افزایش دهد، اما ریسک زیان های قابل توجه را نیز بیشتر می کند.
قراردادهای فیوچرز دارای تاریخ سررسید مشخصی هستند که پس از آن قرارداد باید تسویه شود. تسویه می تواند به صورت نقدی یا با تحویل دارایی پایه (ارز دیجیتال) انجام شود، که این موضوع به صرافی و مشخصات قرارداد بستگی دارد.
قراردادهای فیوچرز ارز دیجیتال به صورت روزانه بر اساس قیمت بازار ارزش گذاری مجدد می شوند. این به آن معناست که ارزش قرارداد با توجه به قیمت فعلی دارایی پایه تنظیم می شود. در این فرآیند، معامله گران ممکن است نیاز به واریز مارجین اضافی داشته باشند یا با اخطار مارجین برای جبران زیان های احتمالی مواجه شوند.
بازارهای قرارداد فیوچرز ارز دیجیتال معمولاً از نقدشوندگی بالایی برخوردارند که ورود و خروج از موقعیت ها را حتی در حجم های بالا آسان تر می کند. معامله گران و سرمایه گذاران اغلب از دستورهای حد ضرر (Stop-Loss) و حد سود (Take-Profit) برای مدیریت ریسک و تثبیت سود در معاملات قراردادهای فیوچرز استفاده می کنند.
قراردادهای اختیار معامله ارز دیجیتال (Crypto Options Contracts):
اختیار معامله ارز دیجیتال به دارنده این حق را می دهد، اما الزام ایجاد نمی کند، که مقدار مشخصی از یک ارز دیجیتال را با قیمتی از پیش تعیین شده، قبل از تاریخ سررسید یا در همان تاریخ خریداری کند (اختیار خرید یا Call) یا به فروش برساند (اختیار فروش یا Put). معامله گران از اختیار معامله ارز دیجیتال برای مدیریت ریسک و همچنین اهداف سفته بازی استفاده می کنند. در ادامه، اجزا و ویژگی های اصلی قراردادهای اختیار معامله ارز دیجیتال آورده شده است:
اختیار خرید (Call Options):
اختیار خرید به دارنده این حق را می دهد که مقدار مشخصی از ارز دیجیتال پایه را با قیمت اعمال (Strike Price) قبل از تاریخ سررسید یا در همان تاریخ خریداری کند. اختیار خرید معمولاً زمانی استفاده می شود که معامله گر انتظار افزایش قیمت ارز دیجیتال را دارد و می خواهد از رشد احتمالی قیمت سود ببرد.اختیار فروش (Put Options):
اختیار فروش به دارنده این حق را می دهد که مقدار مشخصی از ارز دیجیتال پایه را با قیمت اعمال قبل از تاریخ سررسید یا در همان تاریخ به فروش برساند. اختیار فروش معمولاً زمانی استفاده می شود که معامله گر انتظار کاهش قیمت را دارد و می خواهد از افت قیمت سود کسب کند.قیمت اعمال (Strike Price):
قیمت اعمال، که با عنوان قیمت اجرای قرارداد نیز شناخته می شود، قیمتی است که دارنده اختیار می تواند بر اساس آن ارز دیجیتال پایه را خریداری کند (در اختیار خرید) یا بفروشد (در اختیار فروش). این قیمت در قرارداد اختیار مشخص شده و ثابت است.تاریخ سررسید (Expiration Date):
قراردادهای اختیار معامله ارز دیجیتال دارای تاریخ سررسید مشخصی هستند که پس از آن، اختیار معامله اعتبار خود را از دست می دهد. دارنده اختیار باید در صورت تمایل، اختیار خود را قبل از سررسید یا در همان تاریخ اعمال کند.پریمیوم (Premium):
برای خرید یک قرارداد اختیار معامله، خریدار معمولاً مبلغی را به فروشنده (نویسنده قرارداد) پرداخت می کند که به آن پریمیوم گفته می شود. پریمیوم هزینه به دست آوردن حق خرید یا فروش ارز دیجیتال است و بر اساس عواملی مانند قیمت اعمال، زمان باقی مانده تا سررسید و نوسان بازار تعیین می شود.اختیار اروپایی و آمریکایی:
اختیار اروپایی تنها در تاریخ سررسید قابل اعمال است، در حالی که اختیار آمریکایی می تواند در هر زمانی قبل از تاریخ سررسید یا در همان تاریخ اعمال شود.اهرم (Leverage):
معاملات اختیار معامله می توانند اهرم ایجاد کنند و به معامله گران اجازه دهند با سرمایه ای نسبتاً کم، موقعیت های بزرگ تری را کنترل کنند. با این حال، اهرم می تواند هم سود و هم زیان های احتمالی را تشدید کند.مدیریت ریسک (Risk Management):
معامله گران اغلب از اختیار معامله ارز دیجیتال برای مدیریت ریسک استفاده می کنند. برای مثال، دارنده یک ارز دیجیتال می تواند با خرید اختیار فروش، خود را در برابر کاهش قیمت محافظت کند یا با استفاده از اختیار خرید، در صورت افزایش قیمت، سود بالقوه خود را افزایش دهد.نوع سررسید (Expiration Style):
اختیارهای ارز دیجیتال می توانند سررسیدهای مختلفی داشته باشند، از جمله ماهانه، فصلی یا تاریخ های سفارشی که بسته به صرافی و مشخصات هر قرارداد متفاوت است.
قراردادهای دائمی ارز دیجیتال (Crypto Perpetual Contracts):
قراردادهای دائمی ارز دیجیتال که با نام پرپچوال سواپ (Perpetual Swaps) نیز شناخته می شوند، نوعی قرارداد مشتقه هستند که عملکردی مشابه قراردادهای فیوچرز دارند، با این تفاوت که تاریخ انقضای مشخصی ندارند. این قراردادها معمولاً برای معاملات اهرمی و دنبال کردن قیمت دارایی پایه استفاده می شوند. مهم ترین تفاوت بین قراردادهای دائمی و قراردادهای فیوچرز سنتی این است که قراردادهای دائمی تاریخ سررسید ندارند. قراردادهای فیوچرز سنتی دارای تاریخ سررسید مشخصی هستند که در آن زمان باید تسویه شوند، اما قراردادهای دائمی می توانند به صورت نامحدود نگهداری شوند.
برای جلوگیری از فاصله گرفتن بیش از حد قیمت قرارداد دائمی از قیمت بازار نقدی (Spot)، معمولاً از مکانیزم نرخ تأمین مالی (Funding Rate) استفاده می شود. این مکانیزم به صورت دوره ای، وجوهی را بین معامله گران جابه جا می کند تا قیمت قرارداد با قیمت بازار دارایی پایه هم راستا باقی بماند. بر این اساس، معامله گران بسته به اینکه قرارداد با پریمیوم یا دیسکانت نسبت به قیمت اسپات معامله شود، نرخ تأمین مالی را پرداخت می کنند یا دریافت می کنند.
قراردادهای دائمی ارز دیجیتال اغلب با اهرم معامله می شوند؛ به این معنا که معامله گران می توانند با سرمایه ای کمتر، موقعیت های بزرگ تری را کنترل کنند. اهرم می تواند هم سودهای بالقوه و هم زیان های احتمالی را افزایش دهد. این قراردادها برای جفت ارزهای مختلف در دسترس هستند و به معامله گران اجازه می دهند روی نوسانات قیمتی دارایی های محبوبی مانند بیت کوین، اتریوم و سایر ارزهای دیجیتال معامله کنند.
معامله گران می توانند در قراردادهای دائمی هم موقعیت خرید (Long) و هم موقعیت فروش (Short) بگیرند. این انعطاف پذیری امکان کسب سود را هم در بازارهای صعودی و هم در بازارهای نزولی فراهم می کند.
قراردادهای دائمی معمولاً به جای ارز فیات، با ارز دیجیتال تسویه می شوند؛ یعنی معامله گران هنگام بستن موقعیت ها، ارز دیجیتال پایه را دریافت یا پرداخت می کنند.
این قراردادها در بسیاری از صرافی های ارز دیجیتال معامله می شوند و معمولاً از نقدشوندگی بالایی برخوردارند که ورود و خروج آسان از معاملات را ممکن می سازد. معامله گران می توانند برای مدیریت ریسک از سفارش های حد ضرر (Stop-Loss) و حد سود (Take-Profit) استفاده کنند که به صورت خودکار در سطوح قیمتی مشخص اجرا می شوند.
سوآپ های ارز دیجیتال (Crypto Swaps):
سوآپ های ارز دیجیتال شامل تبادل یک ارز دیجیتال با ارز دیجیتال دیگر در یک تاریخ آینده از پیش تعیین شده یا بر اساس نرخ بهره شناور هستند. این ابزارها برای مدیریت ریسک و کنترل ریسک نرخ بهره در بازار ارزهای دیجیتال استفاده می شوند. سوآپ های کریپتویی کاربردهای متنوعی دارند و می توان آن ها را به انواع مختلفی تقسیم کرد:
سوآپ نرخ بهره (Interest Rate Swaps):
در این نوع سوآپ، پرداخت های با نرخ بهره ثابت و شناور بین دو طرف مبادله می شود. اگرچه این ابزار محدود به بازار ارز دیجیتال نیست، اما در حوزه کریپتو می تواند برای مدیریت ریسک نرخ بهره روی دارایی های دیجیتال استفاده شود.سوآپ بین ارزی (Cross-Currency Swaps):
این سوآپ شامل تبادل یک ارز دیجیتال با ارز دیجیتال دیگر، معمولاً با شرایط و ضوابط متفاوت است. از این نوع سوآپ می توان برای پوشش ریسک ارزی یا بهینه سازی بازده دارایی های دیجیتال استفاده کرد.سوآپ دارایی (Asset Swaps):
سوآپ دارایی برای تبدیل یک نوع ارز دیجیتال به نوع دیگر به کار می رود. برای مثال، یک معامله گر ممکن است بیت کوین را با اتریوم معاوضه کند تا سبد دارایی خود را متعادل کند یا به شرایط جدید بازار واکنش نشان دهد.سوآپ اصل سرمایه (Principal Swaps):
در این نوع سوآپ، تنها اصل سرمایه دو ارز دیجیتال با یکدیگر مبادله می شود و پرداخت بهره ای در کار نیست. این روش معمولاً برای تغییر ترکیب پرتفوی بدون ایجاد رویدادهای مالیاتی استفاده می شود.سوآپ های دائمی (Perpetual Swaps):
سوآپ های دائمی نوع خاصی از سوآپ های ارز دیجیتال هستند که به معامله گران اجازه می دهند بدون در اختیار داشتن دارایی پایه، در معرض نوسانات قیمت آن قرار بگیرند. این سوآپ ها از مکانیزمی استفاده می کنند که قیمت قرارداد را به قیمت بازار نقدی نزدیک نگه می دارد.سوآپ های فیوچرز (Futures Swaps):
در این قراردادها، دو طرف توافق می کنند که یک ارز دیجیتال را در تاریخ آینده مشخص و معمولاً با قیمتی از پیش تعیین شده مبادله کنند. این ابزارها بیشتر برای پوشش ریسک یا سفته بازی استفاده می شوند.
اختیارهای باینری ارز دیجیتال (Crypto Binary Options):
اختیارهای باینری ارز دیجیتال نوعی ابزار مشتقه مالی هستند که راهی ساده برای پیش بینی نوسانات قیمت ارزهای دیجیتال در اختیار معامله گران قرار می دهند. این قراردادها تنها دو نتیجه ممکن دارند: در صورت درست بودن پیش بینی، معامله گر یک سود ثابت دریافت می کند و در صورت اشتباه بودن پیش بینی، کل سرمایه اولیه خود را از دست می دهد.
در اختیارهای باینری، پرداخت سود از پیش مشخص است و معمولاً به صورت درصدی از سرمایه اولیه تعیین می شود. میزان دقیق سود به نوع قرارداد و کارگزاری که آن را ارائه می دهد بستگی دارد. این قراردادها دارای زمان انقضای مشخصی هستند که در آن زمان نتیجه نهایی مشخص می شود. بازه زمانی می تواند از چند دقیقه تا چند ساعت یا حتی چند روز متغیر باشد.
اختیارهای باینری معمولاً به دو نوع اصلی تقسیم می شوند: اختیار خرید (Call) و اختیار فروش (Put). اختیار خرید زمانی استفاده می شود که معامله گر انتظار افزایش قیمت دارایی پایه را دارد و اختیار فروش زمانی به کار می رود که انتظار کاهش قیمت وجود دارد.
سادگی، یکی از مهم ترین ویژگی های اختیارهای باینری است و همین موضوع آن ها را برای معامله گران با سطوح مختلف تجربه قابل دسترس می کند. معامله گران نیازی به پیش بینی میزان دقیق تغییر قیمت ندارند و تنها جهت حرکت قیمت اهمیت دارد. برخلاف خرید و نگهداری ارز دیجیتال، در اختیارهای باینری مالکیت دارایی پایه وجود ندارد و معامله گر صرفاً روی نوسان قیمت شرط بندی می کند.
در این نوع معاملات، ریسک و بازده از ابتدا مشخص است و معامله گر دقیقاً می داند چه میزان سود یا زیان ممکن است داشته باشد. برخی از پلتفرم ها نیز امکان استفاده از اهرم را فراهم می کنند که به معامله گران اجازه می دهد با سرمایه ای کمتر، موقعیت های بزرگ تری را کنترل کنند.
معاملات مارجین و اهرمی (Margin and Leveraged Trading):
بسیاری از صرافی های ارز دیجیتال امکان معاملات مارجین و اهرمی را فراهم می کنند که به معامله گران اجازه می دهد با قرض گرفتن سرمایه، اندازه موقعیت معاملاتی خود را افزایش دهند. این کار می تواند سودهای بالقوه را چند برابر کند، اما در عین حال سطح ریسک را نیز به شدت افزایش می دهد. این استراتژی ها شامل استفاده از سرمایه قرضی (اهرم) برای بزرگ تر کردن حجم موقعیت های معاملاتی است.
معاملات مارجین ارز دیجیتال (Crypto Margin Trading):
مارجین (Margin):
مارجین وثیقه یا سرمایه ای است که معامله گر باید نزد صرافی یا کارگزار واریز کند تا بتواند یک موقعیت اهرمی باز کرده و آن را حفظ کند.
اهرم (Leverage):
در معاملات مارجین، اهرم به وامی گفته می شود که صرافی یا کارگزار در اختیار معامله گر قرار می دهد تا بتواند موقعیتی بزرگ تر از سرمایه واقعی خود را کنترل کند. برای مثال، با اهرم 10x، معامله گر می تواند موقعیتی معادل ۱۰ برابر سرمایه خود باز کند.
نکات کلیدی درباره معاملات مارجین:
امکان کسب سود هم از افزایش و هم از کاهش قیمت ارزهای دیجیتال وجود دارد.
معامله گران می توانند با اهرم، موقعیت خرید (Long) یا فروش (Short) باز کنند.
در حالی که سودها می توانند چند برابر شوند، زیان ها نیز به همان نسبت افزایش می یابند و معامله گر موظف است سرمایه قرض گرفته شده را به همراه بهره بازپرداخت کند.
در صورت حرکت بازار برخلاف موقعیت معامله گر، ممکن است کال مارجین (Margin Call) رخ دهد و نیاز به واریز سرمایه اضافی برای پوشش زیان ها باشد.
مدیریت ریسک در معاملات مارجین بسیار حیاتی است و استفاده از سفارش حد ضرر (Stop-Loss) یک رویه رایج محسوب می شود.
معاملات اهرمی ارز دیجیتال (Crypto Leveraged Trading):
اهرم (Leverage):
معاملات اهرمی به استفاده از سرمایه قرضی برای افزایش اندازه موقعیت معاملاتی گفته می شود.
ریسک و بازده (Risk and Reward):
اهرم هم سود بالقوه و هم زیان بالقوه را بزرگ نمایی می کند. این ابزار می تواند مانند شمشیر دولبه عمل کند؛ فرصت بازدهی بیشتر را فراهم می کند اما ریسک زیان های سنگین را نیز افزایش می دهد.
تنوع اهرم ها:
صرافی های ارز دیجیتال گزینه های متنوعی از اهرم را ارائه می دهند که معمولاً از 2x تا 100x یا حتی بیشتر متغیر است و به پلتفرم و دارایی بستگی دارد.
نکات کلیدی درباره معاملات اهرمی:
معامله گران از اهرم برای بزرگ کردن سود یا زیان معاملات خود استفاده می کنند.
این نوع معاملات برای معاملات کوتاه مدت مانند دی تریدرها یا سوئینگ تریدرها محبوب است.
معاملات اهرمی ریسک بسیار بالایی دارند و برای مبتدیان یا معامله گران کم تجربه توصیه نمی شوند.
مدیریت ریسک، از جمله استفاده از حد ضرر، برای محدودکردن زیان ها ضروری است.
قوانین و الزامات معاملات اهرمی ممکن است در صرافی ها و پلتفرم های مختلف متفاوت باشد.
مشتقات شاخص ارز دیجیتال (Crypto Index Derivatives):
این نوع مشتقات بر اساس شاخص های ارز دیجیتال طراحی می شوند؛ شاخص هایی که قیمت چند ارز دیجیتال را در قالب یک عدد واحد ترکیب می کنند. معامله گران می توانند با استفاده از این ابزارها روی عملکرد کلی بازار ارزهای دیجیتال معامله کنند.
این مشتقات معمولاً به یک شاخص مشخص متصل هستند که بر اساس قیمت مجموعه ای از ارزهای دیجیتال محاسبه می شود. شاخص های رایج شامل Crypto 10 Index، Crypto 20 Index یا شاخص های اختصاصی ارائه شده توسط شرکت های مختلف هستند.
مشتقات شاخص ارز دیجیتال می توانند اشکال مختلفی داشته باشند، از جمله قراردادهای فیوچرز، اختیار معامله و سوآپ ها. این قراردادها به معامله گران اجازه می دهند روی حرکت های قیمتی آینده شاخص شرط بندی کنند. اغلب این مشتقات با اهرم همراه هستند، یعنی معامله گر می تواند با سرمایه ای کم، موقعیتی بزرگ را کنترل کند که این موضوع هم سود و هم زیان را تشدید می کند.
سرمایه گذاران از این ابزارها برای مدیریت ریسک استفاده می کنند. بسیاری از معامله گران نیز به صورت سفته بازانه از آن ها بهره می برند و بر اساس پیش بینی خود از رشد یا افت کلی بازار موقعیت می گیرند. مشتقات شاخص، امکان تنوع بخشی را فراهم می کنند و به معامله گر اجازه می دهند هم زمان در معرض چندین ارز دیجیتال قرار بگیرد که می تواند به توزیع ریسک کمک کند.
قیمت این مشتقات می تواند در فرآیند کشف قیمت بازار نقش داشته باشد و به عنوان معیاری برای سنجش سلامت و عملکرد کلی بازار ارزهای دیجیتال مورد استفاده قرار گیرد. البته دسترسی و نقدشوندگی این بازار نسبت به بازارهای مالی سنتی هنوز محدودتر و کم عمق تر است.
مشتقات ارز دیجیتال با نرخ تأمین مالی (Crypto Derivatives with Funding Rates):
برخی از قراردادهای دائمی دارای مکانیزم نرخ تأمین مالی هستند تا قیمت قرارداد با قیمت بازار نقدی هم راستا باقی بماند. در این سازوکار، معامله گران بسته به اختلاف قیمت قرارداد و بازار اسپات، نرخ تأمین مالی پرداخت می کنند یا دریافت می کنند.
این نوع مشتقات اغلب در قراردادهای فیوچرز ارز دیجیتال دیده می شود. در قرارداد فیوچرز، خریدار متعهد می شود مقدار مشخصی ارز دیجیتال را در تاریخی معین و با قیمتی از پیش تعیین شده خریداری کند و فروشنده نیز متعهد به فروش آن می شود. این با معاملات اسپات متفاوت است که در آن خرید و فروش بلافاصله انجام می شود.
نرخ تأمین مالی، ابزاری برای هم تراز نگه داشتن قیمت قرارداد فیوچرز با قیمت اسپات است. این نرخ به صورت دوره ای بین موقعیت های لانگ و شورت مبادله می شود. اگر قیمت قرارداد فیوچرز بالاتر از قیمت اسپات باشد، معامله گران لانگ به معامله گران شورت نرخ تأمین مالی پرداخت می کنند. اگر قیمت فیوچرز پایین تر از اسپات باشد، این پرداخت برعکس انجام می شود.
هدف این مکانیزم، ایجاد انگیزه برای معامله گران است تا قیمت قرارداد را به قیمت واقعی بازار نزدیک کنند و از ایجاد اختلاف های شدید قیمتی جلوگیری شود. این ابزار به ویژه در بازارهای پرنوسان کاربرد دارد. همچنین معامله گران می توانند از نرخ های تأمین مالی در استراتژی های آربیتراژ استفاده کنند و از اختلاف قیمت بین بازار فیوچرز و اسپات سود بگیرند. استفاده از اهرم در این معاملات رایج است و نیاز به دقت و مدیریت ریسک بالا دارد.
بازارهای پیش بینی ارز دیجیتال (Crypto Prediction Markets):
برخی پلتفرم های ارز دیجیتال بازارهای پیش بینی ارائه می دهند که در آن کاربران می توانند روی رویدادهای مختلف مرتبط با کریپتو شرط بندی کنند؛ مانند قیمت بیت کوین در یک تاریخ مشخص یا نتیجه یک رویداد خاص در فضای ارزهای دیجیتال.
این بازارها معمولاً بر بستر بلاکچین ساخته می شوند و غیرمتمرکز و مقاوم در برابر سانسور هستند. تراکنش ها با استفاده از ارزهای دیجیتال انجام می شود و اغلب از توکن های مبتنی بر اتریوم یا توکن بومی همان پلتفرم استفاده می کنند.
شرکت کنندگان پیش بینی خود را درباره نتیجه یک رویداد ثبت می کنند. هر فردی می تواند با تعیین شرایط و نتایج ممکن، یک بازار پیش بینی ایجاد کند و معمولاً مقداری ارز دیجیتال به عنوان وثیقه سپرده می شود. کاربران با خریدوفروش «سهام پیش بینی» دیدگاه خود را نسبت به احتمال وقوع یک نتیجه نشان می دهند و قیمت این سهام، بیانگر نظر جمعی بازار است.
نقدشوندگی این بازارها به تعداد شرکت کنندگان و میزان تمایل آن ها به معامله بستگی دارد. کسانی که پیش بینی درستی داشته باشند پاداش دریافت می کنند و کسانی که اشتباه پیش بینی کنند، سرمایه خود را از دست می دهند. این بازارها به دلیل تجمیع اطلاعات و دیدگاه های مختلف، می توانند ابزار ارزشمندی برای سنجش احساسات بازار و پیش بینی رویدادهای آینده باشند.
کاربران از بازارهای پیش بینی هم برای سفته بازی و هم برای پوشش ریسک استفاده می کنند. وضعیت قانونی این بازارها بسته به کشورها متفاوت است؛ برخی در محدوده خاکستری قانون فعالیت می کنند و برخی دیگر تحت مقررات سخت گیرانه قرار دارند.
درباره XT.COM
XT.COM در سال 2018 تأسیس شد و هم اکنون به نزدیک به 8 میلیون کاربر ثبت نام شده، بیش از 1,000,000 کاربر فعال ماهانه و بیش از 40 میلیون کاربر در اکوسیستم خود خدمات ارائه می دهد. پلتفرم معاملاتی جامع XT.COM از بیش از 800 توکن باکیفیت و 1000 جفت معاملاتی پشتیبانی می کند. صرافی رمزارزی XT.COM انواع متنوعی از معاملات از جمله معاملات اسپات، مارجین و فیوچرز را به همراه یک بازار تجمیعی NFT ارائه می دهد. این پلتفرم تلاش می کند با ارائه تجربه ای امن، قابل اعتماد و کاربرپسند، پاسخگوی نیازهای گسترده کاربران خود باشد.